25-07-07

 

We zijn net terug van anderhalve week ardennen. De rust heeft ons veel goed gedaan.

Ik heb jullie eigenlijk vanalles te vertellen, zal het de volgende dagen in verschillende berichten plaatsen. Maar met dit slechte nieuws begon onze vakantie: een goede vriend van ons K. heeft een hersenbloeding gehad, op zijn werk.
Hij is amper 32 jaar oud. Vrijdagavond kregen we het nieuws.

Het had weinig zin om in Veurne te blijven: we mochten er niet bij en konden alleen zitten wachten op nieuws per sms. Daarom besloten om dan maar in de ardennen te zitten wachten op nieuws.
De berichten die we tot nu toe kregen zijn gelukkig veel belovend: donderdag is hij uit zijn kunstmatige coma gehaald. Hij heeft zijn armen en benen al bewogen en enkele dagen geleden reageerde hij ook op het bezoek van zijn ouders die hem ook meegaven dat al zijn vrienden enorm aan hem denken.
Hij moet nu nog wat aansterken voor ze hem opnieuw gaan opereren omdat er nog steeds een ader niet goed zit (meer details weten we eigenlijk niet).

De eerste dagen na het nieuws waren vrij emotioneel, ik reageerde er alleszins emotioneler op dan ooit. Misschien normaal door al die hormenen in mijn lijf?

Eén cliche is hier alleszins weer duidelijk geworden: we moeten zo enorm genieten van elke dag, want we weten dus echt niet wat morgen gaat gebeuren, hoe griezelig dat ook is.

23:32 Gepost door Idril | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.